Lewy stół.
Nawet glina nie uniknie spłaty długu.
POPRZEDNIO
Przemoc w Chinatown to znany problem.
Nie możemy jej tolerować.
Mam rozkaz zamknąć bajzel. A ciebie aresztować.
Lepiej się nam zaprzyjaźnić.
Myślisz, że łapówka to problem? Cały ten nalot to problem!
Chodzi o Fung Hai.
Uwierzyłbyś? W San Francisco to niemożliwe.
- Fung Hai nie potrzebują pomocy. - Dlatego cię zabiłam.
Domyślam się, że masz propozycję.
Zaczyna się wojna między tongami.
Jeśli będziesz po złej stronie, nie zawaham się.
- W Savannah też pieczecie zwierzaki? - Co?
- Pakują tu psy i koty. - To świnia.
- Jesteś pewien? - Potrafię rozpoznać smak.
Amerykanie też jedzą psy, gdy muszą.
Ale bez apetytu.
Nie byłbym taki pewien.
Ja pierdolę!
Głośno tu.
Ten dźwięk odstrasza demona o imieniu Nian.
Zgodnie z wierzeniami w pierwszy dzień roku wychodzi z jaskini,
żeby pożerać dzieci!
Tam! To trzeba zobaczyć!
Bolo!
Oddycha! Lekarza!
Wołajcie lekarza!
WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
OPARTO NA ZAPISKACH BRUCE'A LEE
WOJOWNIK
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
To stało się 5 lat temu. Kilka miasteczek dalej był facet.
Mówili, że najlepszy.
Poszedłem z przyjaciółmi i go wyzwałem.
U nas to nic niezwykłego.
W trakcie walki trafiłem go,
niezbyt mocno,
a on stracił równowagę
i uderzył głową o ziemię.
- Już nie wstał. - To przypadek.
Ale efekt ten sam.
Jego ojciec, Sun Yang, okazał się lokalnym wodzem.
Nie wiedziałem o tym.
Groził, że mnie zabije i zajmie gospodarstwo ojca.
Zrobiłby to, ale moja siostra, Xiaojing...
poślubiła go.
Boże!
Poświęciła się i wyszła za starca, żeby mnie ratować.
Nie rozumiałem, że to ją trzeba było ratować.
Z tego, co słyszę, świetnie sobie poradziła.
My to potrafimy.
Kobiety.
Ratować się.
Muszę iść.
Wiem.
A Jimmy: „To nie ja, panienko. To koń!”.
- Co ci się stało? - To krew?
Kłopoty na paradzie.
- Żółtki dorwały się do TNT. - Chryste! Ktoś ucierpiał?
- To koszmar. - Przeklęci Chińczycy!
Banda dzikusów.
Ten przydział go wykończy. Mówię, żeby się przeniósł.
Pan Damon wrócił do miasta. Zajmuje się ochroną.
- Lepsze godziny, lepsza płaca. - Słyszałem.
- Nie każdy się nadaje. - Czyli nie szukasz pracy.
Jak mogę ci pomóc?
Prowadzę sprawę.
Liczyłem, że mi doradzisz. To poufne informacje.
Oczywiście. Zostawiam was.
- Dobrze pana widzieć. - Przyjemność po mojej stronie.
Jak taki biedak dorobił się równie zacnego miejsca?
- Jesteś w moim domu, Damon. - By przypomnieć o zobowiązaniach.
- Wywiążesz się? - Jesteś w moim domu.
Zabiję cię i po kłopocie.
Nic nie zmienisz.
Dług to dług. Ja jestem tylko posłańcem.
- Posłuchaj... - To ty posłuchaj!
Już mi nie rozkazujesz.
Trzy tygodnie minęły.
Albo masz forsę, albo biała góra.
Mam twoją jebaną forsę.
Wszystko dobre, co się dobrze kończy.
- Przeliczę i znikam. - Nie tutaj.
Jutro wieczorem w Banshee.
22:00.
Na twoim miejscu nie zapomniałbym się zjawić.
Udanego wieczoru.
Trąć ode mnie żonkę.
Co z nim?
Przyjął więcej ciosów niż ktokolwiek inny.
Kilka też oddał.
Jesteśmy na to dowodem.
Przykro mi.
Czemu? Nawet cię tam nie było.
Jebane pizdy! Na oczach wszystkich zrobiły z niego petardę.
Widziałeś kto?
Widziałem tusz na gębie. To Fung Hai, ale nie wiem czemu.
Znajdźmy kogoś, kto wie.
Młody Jun? Ah Sahm?
Nie spodziewałem się.
Jak ojciec?
Nieźle, ale go wysadzili.
- Coś do picia? - Czemu Fung Hai zaatakowali?
- Myślisz, że coś o tym wiem? - Jeśli nie, rozwalę ci łeb.
Jeśli mam ci pomóc, odłóż tę jebaną broń.
ZABÓJSTWO
Co to?
Próbuję coś z tego zrozumieć.
Wściekłe żółtki zabiły Amerykankę. Prawie nas rozwaliły.
Nie zauważyłeś?
Skoro już siedzę za biurkiem, mogę popracować.
- Gadaliśmy o tym. - Ty gadałeś.
Nie posłuchałem. To teren Hop Wei.
Specjalizują się w handlu opium. Ta część należy do Long Zii.
- Skąd wiesz? - Spytałem.
Long Zii próbuje wejść w handel opium.
- Hop Wei się nie da. - Właśnie. Nie rozumiem jednego.
Zamachowca ścigałem tędy.
Gdybym był Long Zii na terytorium Hop Wei,
wiałbym do domciu, ile wlezie.
Tak szybko? Może się zgubił?
Może skośny gówno w tym dymie widział?
A może to nie Long Zii, tylko ktoś inny?
A może gówno mnie to obchodzi?
- Zabójcy uciekali... - Zwietrzyłeś spisek?
To teren Fung Hai! Wiesz coś o nich?
Noszą zarazki i różne ostrza.
Fung Hai są inni. Pochodzą od Czyngis-chana,
są brutalni. Jeśli wywołają wojnę...
Doceniam twoje teorie i śliczną mapkę,
ale nadawanie gangsterom różnych nazw gówno zmieni.
Żółtek to żółtek i bandzior to bandzior.
Jeśli się wybiją, będzie mniej roboty.
Na ulicy wybuchła bomba. Zginęli ludzie.
- Musimy coś zrobić. - Dobra.
Zastanowię się.
Chwilowo jesteś mi potrzebny gdzie indziej.
- Co to? - Strzelba.
Weź ją i siądź w nocy pod moim domem.
Z werandy będziesz miał widok na ulicę. Czekaj, aż wrócę.
Na kogo mam uważać?
Zorientujesz się.
Co jest grane?
Zrób to dla mnie. Proszę. Wrócę przed świtem.
A jeśli nie?
Pewnie cię awansują.
Pieprzyć gadanie! Pieprzyć grzeczność!
Fung Hai na naszym terenie chcieli załatwić mi ojca!
- Zapłacą jeszcze dziś! - Zawsze respektowali granice.
Czemu atakują?
Bo dogadali się z Long Zii.
- Skąd to wiesz? - Z dobrego źródła.
Mongolskie zasrańce myślą, że są nam równe.
Załatwimy łajzy i wyślemy wiadomość Long Zii.
Chcesz zacząć wojnę?
Rozejrzyj się. Ona już trwa.
Pierwsi przelali krew!
Nie możemy okazać słabości!
Wszyscy jesteśmy źli,
ale to czas na zastanowienie się, nie emocje.
- Ojciec Jun by się na to nie zgodził. - Decyzja należy do Juna.
Jeśli każe tłuc, tłuczemy.
Jasne, że tłuczemy.
Na pewno tego chcesz?
Myślisz, że to błąd?
Nieważne, co myślę.
Jesteś moim bratem i chwilowym szefem tongi.
Możesz na mnie liczyć.
Dopóki nie spierdolisz. Wtedy każda cebula walczy za siebie.
Senator nie powinien czekać.
Smacznego, Sam.
Witam w San Francisco, senatorze.
Nie spodziewaliśmy się.
Widzę, że niespodzianek przybywa.
BOMBA I CHIŃSKA GROŹBA
- Pan o Chinatown? - Jak dziś każdy.
Wysadzają się?
Sami ich tego nauczyliśmy przy budowie kolei.
- Co do picia? - Whisky. Czystą.
Zapewniam, że to jednostkowy przypadek.
Prostytucja, opium, wojny gangów,
bezkarne morderstwo dwóch Irlandczyków, a teraz bomba w miejscu publicznym?
Ponoć ucierpieli obywatele.
- Jedna ofiara śmiertelna, trzy ranne. - Tragedia. Zapłacą za nią.
Atak na światek przestępczy trwa.
Powołałem w tym celu specjalny oddział policyjny.
- Złożony z najlepszych ludzi. - Którzy mogliby służyć obywatelom.
Chińczycy wyniszczyli swój kraj i biorą się za nasz.
Musimy zatrzymać ich napływ.
Brałem udział w pracach nad zakazem emigracji,
lecz kongres, a także prezydent Hays, silnie się opierają.
Dlatego wystartuję w wyborach.
Rozumiem.
Mordowanie obywateli w moim własnym stanie psuje mi wizerunek.
Zdwoimy wysiłki. Ma pan moje wsparcie.
Panowie.
Przypływ wyniesie wszystkich. Liczę na paśkie działania.
- Jakie? - Niezbędne.
- Proszę mnie odprowadzić, panie Buckley. - Z przyjemnością.
- Nie próżnuje pan. - Obiecałem.
To polityczne złoto.
W sam raz dla mnie.
- Wkrótce przeniesiemy się do Waszyngtonu. - Na to liczę.
Tymczasem proszę na niego uważać.
Będę.
Najlepszego w nowym, kurwa.
To za ojca.
Cały czas go miałeś?
W mordę, Bolo!
Dopisałem.
Już drugi raz mi stawiasz.
Zaczynam podejrzewać, że za tą pianą kryje się prośba.
Chcę, żebyś pogadał z Damonem. Widzę mu forsę.
Chryste!
Nawet ślepy pies uczy się po kilku kijach.
Ile wisisz?
Zbiorę forsę, ale potrzebuję kilku dni. Zaraz tu będzie.
Z lagą?
Ciebie szanuje. Posłucha.
Nie poręczę za ciebie. Wiecznie przegrywasz.
Po co brałem kredyt?
Biały u żółtków. Co mnie podkusiło?
- Co ty pieprzysz? - Mówię,
- że niepotrzebnie wziąłem kredyt. - Słyszałem.
I zrozumiałem.
Pytam o szczegóły.
- Damon robi dla skośnych? - Tak. W kasynie Fung Hai.
- Myślałem, że wiesz. - Nie, kurwa.
Tylko dlatego dalej ma co trzymać w łapie, gdy leje.
Skurwiel.
Ludzie mają prawo być zaniepokojeni.
Atak na Ojca Juna to rzecz niebywała.
Dopóki nie poznamy sprawców, musimy się uważać za cele.
To Fung Hai.
Coś ty zrobiła, Mai Ling?
Żona gliny nie powinna straszyć uzbrojonego człowieka.
Dobry wieczór.
Na pewno jest pan głodny.
Nie trzeba było,
ale skoro się pani namęczyła, dziękuję.
Czemu siedzi tu pan ze strzelbą?
Dla ostrożności.
Bill i ja ścigamy niebezpiecznych typków.
Poprosił, żebym tu zerknął.
Lubię cię, Lee. Jesteś miły i dobrze wychowany.
- Dziękuję. - Ale kłamać to ty jeszcze nie umiesz.
Trzymaj się Billa, to cię podszkoli.
Dziękuję. Za kanapkę.
Pyszna.
Widzisz?
Uczysz się.
Szczerze mówiąc, nie myślałem, że masz pieniądze.
Bo nie ma. Są moje.
Leary.
Płacisz długi hazardzistów?
- Gdzie twój rozum? - Gdzie twoja duma?
Co się stało? Sprzedałeś ją razem z odznaką?
Irlandczycy też muszą jeść.
W przeciwieństwie do ciebie Fung Hai dbają, bym nie chodził głodny.
Myślisz, że ojciec byłby z ciebie dumny?
Skośni rzucają ci ochłapy, a ty żerujesz na swoich.
Mój ojciec zmarł w tym barze jako spłukany pijaczyna,
mając jedynie koszulę na grzbiecie.
Daruj, ale nie dbam o jego opinię.
- Źle na tym wyjdziesz. - Masz większe zmartwienia.
- O czym ty pieprzysz? - O dwóch rundach ze mną.
Szansie na odzyskanie honoru.
Wytrwaj dwie rundy, a cię puszczę. Bez żalu i z forsą w garści.
Odrodzonego jak sam Jezus Chrystus.
Chyba nie wypada odmówić.
Będziesz tańczyć
czy obrywać, jak twoja matula?
Grzeczny chłopczyk.
Spragniony? Może wody?
Dajcie mu coś do picia.
Proszę, panie Leary.
Jedna runda dla mnie.
Pilnujesz czasu, Bill?
Co jest? Skończyły się żarty o mojej matce?
Twoja matka była żartą przez robale kurwą.
Nie tknąłbym jej nawet lagą.
Leary!
Przestań!
Zabijesz go!
Nie, Bill.
Ty go zabijesz.
Właź na ring.
Nie proś mnie o to.
Jeśli go nie zabijesz, podrzucimy go żółtkom.
Pozszywają go, dadzą mu ziółka.
A gdy nabierze zdrowia i sił, gdy zobaczy swoją gębę,
na kim będzie się mścił? Na tym, kto go złamał?
Nie.
Poszuka ciebie. Twojej żony.
Maluchów.
Prosiłeś o pomoc, pomogłem,
ale jeśli pozwolisz mu odejść, nie licz na mnie.
Chodźcie.
Zostawmy chłopa samego. Może odnajdzie jaja.
Proszę, Bill.
Nie.
Proszę, nie.
Nie będę się mścił. Przysięgam.
Przysięgam.
Z Bogiem!
Po co zgodziłeś się spotkać ze starym? Powinniśmy już palić jego dom.
Kutasem nie zawiera się pokoju,
a bez jaj, by spojrzeć wrogowi w oczy, nie idzie się na wojnę.
Dziękuję, że mnie przyjąłeś.
Dobrze, że nic ci nie jest.
Kilku Mongołów z petardami to na mnie za mało.
Znam cię, Long Zii.
Dość, by wiedzieć, że to nie ty.
Zdrada zalęgła się w moim domu
i to ja muszę ją naprawić.
Teraz najważniejszy jest pokój.
Liczę, że wybaczysz to nieporozumienie.
I zgodzisz się odnowić rozejm.
Za rekompensatą, rzecz jasna.
Jako młodzi ludzie przepłynęliśmy ocean.
Dwie cebule szukające złotej góry.
Ale blade skurwiele kłamały. Złoto nie było na górze, a pod nią.
I gdy innym pękały grzbiety w kopalniach kaczek i na ich kolei,
my zbudowaliśmy własne imperia.
Nie mam ochoty toczyć z tobą wojny,
ale dałeś dupy.
Nie będzie pokoju, dopóki nie zajmiesz się Fung Hai.
To moje warunki.
Oczywiście.
Natychmiast się tym zajmę.
Chce cię zabić, a ty ściskasz mu dłoń?
Na pożegnanie.
Już go nie zobaczymy.
Co powiedział?
To bez znaczenia.
Zabiją mnie.
Wyglądasz jak coś przeżutego i wyplutego.
Czyli lepiej, niż się czuję.
Ale wróciłeś.
Wróciłem.
Dobrze.
Widzimy się w pracy.
I tyle? Nie spytasz, co się stało?
A powiesz?
Tak myślałem.
Dziękuję, Lee.
Dzieci nie śpią. Pomóż.
- Zdrzemnę się. - Jak źle jest tym razem?
- Wszystko załatwiłem. - Stąd glina przed domem?
- Wszystko załatwiłem. - Kiedyś to nawet coś znaczyło!
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Wojtek Stybliński